Χρυσόστομος Σταμούλης,«Το γέλιο που περιγράφω δεν είναι ανέξοδο, κουβαλάει την τυράννια αυτού του κόσμου» (συνέντευξη στην Λένα Κυριακίδη|εφημερίδα των Συντακτών)

stamoulis2• Πως έγινε η συγκέντρωση του υλικού για το «Γελάς», το έκτο άλμπουμ σας; Πως συνομιλούν τα κείμενα με τα τραγούδια του cd-βιβλίου;

Πρόκειται για τραγούδια της τελευταίας ουσιαστικά πενταετίας, αλλά και κάποια παλιότερα που δεν είχαν βρει θέση σε προηγούμενους δίσκους μου. Το γέλιο είναι ο αρμός τούτης της εργασίας. Περάσαμε μια βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση όλα τα προηγούμενα χρόνια, που πείραξε τον βαθύτερό μας εαυτό. Θέλησα έτσι να τραγουδήσω κάτι πιο φωτεινό. Να μιλήσω για τη θετική πλευρά της ζωής, η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι παρεξηγημένη. Και έτσι έφτασα στην προβλήτα του γέλιου έχοντας στις αποσκευές μου όλο αυτό το υλικό. Βέβαια, το γέλιο που περιγράφω δεν είναι ανέξοδο, δεν είναι μια απλή σύσπαση των μυών του προσώπου, αλλά κάτι πιο ουσιαστικό, κάτι πιο δυνατό. Έχει μέσα του μια έντονη δραματικότητα, κουβαλάει την τυράγνια όλου αυτού του κόσμου.
• Πως νιώθετε για τη συνεργασία με τόσους αξιόλογους ερμηνευτές σε αυτόν τον δίσκο σας;

Ένα μεγάλο δώρο είναι όλοι τούτοι οι σπουδαίοι καλλιτέχνες. Μου χαρίστηκαν ανέλπιστα και ταξίδεψαν τα τραγούδια μου με ενθουσιασμό, αγάπη και ομορφιά.
• Με δεδομένο ότι έχει ένα πολύπλευρο έργο θέλω να σας ρωτήσω εάν αλλάζει η δημιουργική διαδικασία ανάλογα με το εάν γράφεται ένα βιβλίο ή ένα τραγούδι. Και πως εμπνέεστε για να γράψετε μουσική;

Καθόλου δεν αλλάζει. Μια ιδέα είναι η κάθε δημιουργία. Μια πρώτη ιδέα, που σε συναντάει όπου κι αν είσαι. Ένα ερέθισμα που σε κάνει «να δεις» αυτό το «κρυμμένο» του κόσμου και να το φέρεις στη ζωή σου. Ένα αεράκι που σου χαϊδεύει επίμονα το αυτί, όπως φανερώθηκε στον προφήτη Ηλία ο Θεός. Μια αύρα λεπτή που σε ξεσηκώνει και σε κάνει να χάσεις τον ύπνο σου.
• Πως βλέπετε την άποψη του Στραβίνσκι ότι η μουσική μας έχει δοθεί με αποκλειστικό σκοπό να επιβάλει μια τάξη στα πράγματα, γιατί δίνει έναν συντονισμό μέσα στον άνθρωπο;
Μια τάξη και μια αταξία. Ή για να το πω αλλιώς μια άτακτη τάξη. Δεν σε εφησυχάζει το τραγούδι. Γι’ αυτό και είναι -όπως και κάθε πραγματική μορφή τέχνης-, μια εναντίωση στον εφησυχασμό. Μια εναντίωση στην τακτοποίηση. Ο συντονισμός της ύπαρξης είναι μια συνεχής πορεία ανακάλυψης. Μια πορεία όπως έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις αναθεώρησης και έρωτα. Αν δεν συμβαίνει αυτό τότε κάτι δεν πάει καλά.
• Ποια συμβουλή θα δίνατε για να «μην χαθεί η πέτρα της υπομονής μονάχη»;

Να παραδοθούμε, στην ελπίδα και στην έκπληξη. Να πετάξουμε στα σκουπίδια τη βεβαιότητα του κλειστού μας εαυτού και να αναζητήσουμε την εκτός μας μεταμορφωτική δύναμη, που η πανοπλία της «ασφάλειας» κρύβει από τα μάτια μας. Να δούμε στα μάτια τον συν-άνθρωπο και να του χαριστούμε.
• Κεντρικό θέμα της επικαιρότητας είναι η απόφαση Ερντογάν για μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί, που έχει προκαλέσει σειρά διεθνών αντιδράσεων. Μιλήστε μας γι’ αυτό.

Όταν το θρησκευτικό φαινόμενο εργαλειοποιείται πολιτικά κινδυνεύει την εξαχρείωση και τον αφανισμό. Πολλά μας έχει διδάξει η ιστορία τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Η Αγιά Σοφιά είναι πλέον ένα μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Με τους κανόνες, δηλαδή και τις συνθήκες που διέπουν τα μνημεία της παγκόσμιας κοινότητας. Η απόφαση Ερντογάν είναι ένα πραξικόπημα απέναντι στον πολιτισμό, την ιστορία και το κάλλος.

• Το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα και πολύ περισσότερο σε άλλες χώρες παρατηρείται αύξηση των κρουσμάτων του νέου κορονοϊού. Τι λέτε για το θέμα που προέκυψε κατά τη διάρκεια της πανδημίας στη χώρα μας με τη Θεία Λειτουργία;

Βρισκόμαστε ενώπιον μεγάλων αλλαγών στην ιστορία του πολιτισμού. Η ταχύτητα της αλλαγής είναι τέτοια που ο βιολογικός μας εαυτός, που δεν μπορεί παρά να είναι και πνευματικός, αδυνατεί σε πολλές περιπτώσεις να τις κατανοήσει. Με καλύπτει πλήρως η τελευταία απόφαση του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου. Προς αυτή την κατεύθυνση είχε κινηθεί και η δική μου σκέψη ήδη από τις αρχές Μαρτίου. Αυτή τη στιγμή κινδυνεύει ο άνθρωπος και στην προσπάθεια προστασίας του θα πρέπει να στραφούν όλες οι ενέργειές μας. Η πίστη σίγουρα δεν κινδυνεύει. Έχουμε μια πλούσια εκκλησιαστική παράδοση, αλλά και ένα ζωντανό παρόν που μπορεί να δώσει λύσεις σε όλα τα αδιέξοδα.
• Τι βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα σχέδια έχετε;

Μακροπρόθεσμα δεν κάνω. Ιδίως ετούτη τη στιγμή. Βραχυπρόθεσμα ναι. Σύντομα θα κυκλοφορήσει ένα τραγουδάκι, σε στίχους του Παναγιώτη Θωμά, που έγραψα για τον Don Giouseppe. Τον Ιταλό ιερέα με το κόκκινο μηχανάκι, που προσβλήθηκε από κορωναϊό και στο νοσοκομείο χάρισε τη μάσκα του οξυγόνου του σε ένα νέο άνθρωπο, προκειμένου να σωθεί αυτός. Βέβαια μετά υπήρξαν και άλλες ερμηνείες του γεγονότος. Σε κάθε περίπτωση το τραγούδι, στο πρόσωπο αυτού του παπά, βλέπει το μεγάλο μυστήριο της θυσίας, της αγάπης και της αλληλεγγύης, που επιτρέπει τη συνέχεια της ζωής. Τραγουδάνε η Ελένη Τσαλιγοπούλου, ο Μανώλης Φάμελλος, ο Σταύρος Σιόλας, η υψίφωνος Μαρία Κοστράκη, ο βαρύτονος Ανδρέας Ζένιος και τα χορωδιακά σχήματα «Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος» Θεσσαλονίκης. Την ενορχήστρωση έκανε ο Κωνσταντίνος Δημηνάκης, ο οποίος παίζει και πλήκτρα, στο ακορντεόν είναι ο Θάνος Σταυρίδης και στο τσέλο η Στέλλα Τέμπρελη. Επίσης, λίγο μετά, το Φθινόπωρο, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Αρμός το καινούριο μου βιβλίο, με έναν τίτλο που εμπεριέχει και όλη αυτή την περιπέτεια που ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε. Εννοώ την περιπέτεια της πανδημίας, που για πρώτη φορά στην ιστορία του πολιτισμού μας έφερε όλους τους ανθρώπους, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, ενώπιον του ίδιου κινδύνου και των προβλημάτων που αυτός γεννά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s